نصب کفپوش

زیرسازی پارکت لمینت یکی از مهمترین اقداماتی است که پیش از نصب  می توان انجام داد. چون سطح زیر  نباید پستی و بلندی داشته باشد. بنابریان تا حد امکان سطح زیر آن را بهتر است صاف و آماده کرد که بعدا مشکلی پیش نیاید. 

یک راه مناسب این است که کف محلی که قرار است برای نصب کفپوش پارکت لمینت آماده شود، با استفاده از سرامیک و یا سیمان پوشانده شده و سپس بر روی آن قطعات تایل های پارکت لمینت و یا پارکت چوبی، توسط نصاب قرار داده شوند. به این صورت که تایل ها با استفاده از کلیک های کنار پارکت لمینت، یک به یک به هم چسبانده می شوند و در نهایت تشکیل سطح کفپوش را می دهند. 

ما در این میان هر چه زیرسازی کفپوش بهتر و با دقت بیشتری صورت گرفته باشد، در دراز مدت موجب ماندگاری بیشتر کفپوش پارکت چوبی و یا پارکت لمینت می شود. چون مانع از نفوذ حشرات، آب و رطوبت به لایه های زیرین شده و به این ترتیب با نبود چنین خطراتی، دوام کفپوش درخانه و محل کارتان را هر چه بیشتر تضمین خواهید کرد.

البته همانطور که قبلا هم گفتیم، کفپوش های پارکت لمینت (به خصوص انواع جدید آن یعنی کفپوش پارکت لمینت مهندسی) نسبت به کفپوش های دیگر، دارای مقاومت یشتری در برابر گرما، آب و رطوبت است ولی در هر صورت احتیاط و به قول معروف محکم کاری، بد نیست و حداقل خیال شما را راحت خواهد کرد. 

یک فرق عمده نصب پارکت چوبی و پارکت لمینت این است که برای زیرسازی پارکت چوبی باید زیرسازی دقیق انجام شود تا به مرور کیفیت آن حفظ شود و این به دلیل ساخت آن است که از چوب درختان درست شده و بنابراین در محیط های مختلف از جمله مناطق مرطوب باید به مسئله زیرسازی آن توجه کرد. 

نصب پارکت چوبی کمی با نصب لمینت فرق دارد ولی از آنجایی که هر دو از جنس چوب هستند و بسیاری از شرکت ها و کارخانه هایی که مدتها در زمینه تولید پارکت چوبی فعال بودند، اکنون به تولید پارکت لیمنت هم مشغولند  ، اصول اولیه آنها شباهت های زیادی به هم دارند. در هر صورت نصاب باید حرفه ای باشد و طوری قطعات کفپوش را هنگام نصب با دقت در کنار بچسباند (و یا نصب کند) که بعدا هیچ مشکلی پیش نیاید و با نصب اشتباه موجب ضربه خوردن، ترک گرفتن و یا ایجاد عوارض و یا آسیب های بعدی به تایل های پارکت یا لمینت نشود. 

البته با وجود وسایلی مانند فوم این نگرانی نیز برطرف می شود و با استفاده از انواع محصولات این طیف شامل فوم چوب پنبه ای رولی، فوم چوب پنبه ای متخلخل و یا فوم سایلنت براحتی می توان این نوع کفپوش چوبی را در هر مکانی با هر نوع آب و هوایی نصب کرد. استفاده از چنین سطوح عایق در هنگام زیرسازی پارکت، بطور کامل مانع از نفوذ آب و رطوبت و یا گرما می شود و موجب استحکام هر چه بیشتر این کفپوش پس از نصب می گردد.

– زیرسازی کف:
پستی و بلندی های محل نصب پارکت باید گرفته شده باشد، بزرای این کار معمولا بهترین زیرسازی استفاده از موزائیک، سرامیک، سیمان ویا سنگ است. 

– نصب فوم پارکت:
پس از انجام زیرسازی های لازم و اولیه، نصاب لایه ای از فوم را پهن می کند، که استفاده از این لایه کاربردهای زیادی و مزایای دارد از جمله کمک به لایه کفپوش پارکت لمینت که به عنوان یک عایق صدا، رطوبت و حرارت عمل کند و به خصوص در مورد صدا که مسئله حساس تر است و ممکن است که عدم نصب فوم، باعث شود که هنگام راه رفتن صدای آن ممکن است از طبقات پایین تر شنیده و برای همسایگان ایجاد مزاحمت بشود (به خصوص هنگام شب) به خصوص برای کف های سیمانی و یا بتن که توصیه می شود حتما از فوم پیش از نصب پارکت لمینت استفاده شود. 

– نصب قطعات پارکت لمینت:
معمولا توصیه می شود که بسته های حاوی تایل های پارکت لمینت را در اتاق یا سالنی که می خواهید نصب شود، برای دو یا سه  ساعت بگذارید تا قطعات پارکت لمینت با محیط هم دما شود. بسته ها را با فاصله بگذارید. پیش از آغاز نصب تا حد امکان تمام وسایل را از آن محیط جمع آوری کرده و به اتاق یا سالن های دیگر خانه (و یا آن محل) منتقل کنید. خوشبختانه برای نصب پارکت لمینت از چسب استفاده نمی شود و نصاب قعطات تایل ها را یک به یک در کنار هم با استفاده از کلیک های آنها می چیند و کلیک ها را در هم فشار می دهد تا یک سطح یکدست و صاف از کفپوش پارکت لمینت بدست آید. 

– مرحله پایانی :
بعد از پایان زیرسازی و سپس نصب تایل های پارکت لمینت، معمولا فاصله نهایی بین دیوار تا آخرین ردیف تایل ها، چیزی در حدود یک الی دو سانتی متر فضای خالی باقی می ماند که این فضای خالی را معمولا بااستفاده از قرنیز می پوشانند. ضمنا نکته مهم این است که معمولا توصیه می شود پس از پایان نصب پارکت لمینت، تا 24 ساعت – در حد امکان – از قرار دادن اشیاء سنگین (از قبیل مبلمان) بر روی آن خودداری کنید تا در این مدت سطح کفپوش کاملا به یکدیگر سفت شوند و در این مدت اگر احیانا هر کدام از قطعات تایل ها مشکل داشت، نصاب بتواند براحتی آن تایل را جدا و تعویض کند. 

در اینجا نصب هر کدام از این کفپوش های چوبی را جداگانه و به تفصیل جهت آشنایی هر چه بیشتر شما آورده ایم تا با اطلاع از جزئیات مراحل آنها، بتوانید راحت تر اقدام به نصب کنید.

نصب پارکت:

جهت این کار نصاب پارکت چوبی اقدامات خاصی را باید انجام دهد از جمله خرید ابزار نصب پارکت (در صورتی که این وسایل را نداشته باشد) . قبلا پارکت ها از نوع Solid wood بودند که برای نصب قطعات آنها در کنار هم (تایل) از چسب چوب استفاده می کردند. همین مسئله هم موجب حساس بودن دوچندان مراحل نصب آنها شده بود. چون در صورتی که هنگام چسب زدن به درزهای کنار تایل ها، گذاشتن و نصب آنها در کنار یکدیگر با فشار صورت می گرفت و به سطح آنها آسیبی – هر چند جزئی – وارد می شد منجر به پایین آمدن کیفیت پارکت به مرور زمان شده و گاهی باعث شکستگی آن بعد از مدتی می شود که در این صورت منجر به خسارت و نیاز به نصب مجدد پارکت ها می شد. از آنجایی که قطعات پارکت حساس هستند، بهتر است برای نصب آنها، هیچ عجله ای صورت نگیرد و کار با دقت و طبق اصول صحیح انجام شود.

اما با ورود پارکت های engineer wood به بازار، خوشبختانه مشکلات نصب کمتر شد و از آنجا که این نوع پارکت های چوبی جدید دارای کیفیت بیشتر و نصب آسان تری بودند، ضایعات آنها هنگام نصب بسیار کمتر شده و کار نصاب ها نیز ساده تر شده است. یکی از این تغییرات مثبت، بکار رفتن “کلیک” برای متصل کردن تایل های پارکت به همدیگر است که بجای چسب، این کلیک ها به هم قفل می شوند و تشکیل یک سطح کفپوش صاف را می دهند.  


در هر صورت باید شرایط و نکات زیر پیش از نصب پارکت مهیا و انجام شوند:• در ابتدا سطحی که قرار است نصب پارکت بر روی آن صورت بگیرد، کاملا صاف و بدون برجستگی یا فرورفتگی باشد. (در صورت نیاز زیرسازی انجام دهید)
• بسته های پارکت برای مدت دو یا سه روز قبل از نصب بهتر است که در همان فضایی که قرار است نصب شوند (اتاق یا سالن) گذاشته شوند تا پارکت با دمای محیط سازگار شود.
•  اگر کفپوشی قبل از شروع نصب بر روی سطح آن قرار دارد، در صورت امکان (مثلا کفپوش سیمانی) از سلامت سطح آن و صاف بودنش اطمینان حاصل کنید.
•  به میزان دمای هوا و مقدار رطوبت توجه داشته باشید.
• اگر نیاز به سم پاشی هست (مثلا در مناطق مرطوب)، قبل از شروع مراحل نصب، اقدام کنید.
• اگر سطح کفپوش زیرین، سرامیکی است از لق نبودن قطعات سرامیک ها و همچنین سالم بودن بندکشی آنها مطمئن شوید.
• طول و عرض فضای مورد نظر را در نظر بگیرید.
• حال که این موارد ر ا به اتفاق نصاب، به دقت بررسی کردید لازم است که نصاب هم ابزار نصب پارکت مانند کاردک، چکش، اره، متر، گوه و دستکش های مخصوص را به همراه داشته باشد.


حال مراحل نصب به این صورت است:
• در ابتدا زیر سازی باید انجام شود تا پستی و بلندی ها کاملا گرفته شود و سطح یکدست و کاملا صاف شود. 
• سپس کف را باید با فوم مخصوص بپوشانید تا عایق و در واقع نوعی پوشش محافظ برای سطح پارکت شود.
• بر روی سطح کف باید مقداری چسب پارکت ریخته شود تا آماده چسباندن قطعات بر روی آن شود. 
• تایل های پارکت چوبی یک به یک از بسته های مخصوص باز شده و به دقت و به آرامی در کنار هم گذاشته و درز کناره های آنها را با چسب به هم می چسبانند. (در صورتی که پارکت از نوع جدید است، کلیک های حاشیه آنها را به هم می چسبانید و با هم قفل می کنید) 
• در صورت نیاز اگر آخرین بخش های پارکت ها در کنار دیوار، اضافه یا کم آمدند، آن تایل ها به اندازه لازم بریده و در ردیف آخر نصب می شوند. لازم است که نصاب بین آخرین تایل پارکت و دیوار فاصله ای هر چند اندک، فاصله بگذارد. البته این فاصله را بعدا با استفاده از قرنیز چوبی می توان پوشش داد.
• پس از نصب، گرد و خاک از سطح کفپوش پارکت پاک شده و به آرامی تمیز شود.
• نصاب در این مرحله باید صاف و یکدست بودن سطح کفپوش را به دقت بررسی کند و در صورت نیاز با استفاده از لاک مخصوص پارکت و یا سنباده، درزها و سوراخ هایی که ممکن است لابلای تایل ها بر جای مانده باشد را بگیرد.
• در نهایت پس از خشک شدن چسب و سفت شدن تایل ها سر جای خود، در صورت نیاز سطح کفپوش پولیش زده شود. 

نکته مهم این است که در هنگام نصب، نصاب باید برای کناره ها، جایی خالی (در حد چند میلی متر و حتی تا یک سانتی متر) بگذارد تا زمانی که بر اثر گرمای محیط و یا سیستم گرمایشی خانه دچار انبساط شد، فضایی برای آن از بغل باشد. در غیر این صورت و اگر نصاب فاصله بین آخرین تایل های پارکت چوبی با دیوار را رعایت نکند، ممکن است موجب فشرده شدن پارکت به مرور زمان شده و موجب باد کردن سطح آن – هر چند به مقدار خیلی کم – بشود که به اصطلاح “شکم انداختن” می گویند. 

نصب پارکت لمینت:

نصب پارکت لمینت هم بسیار مشابه نصب پارکت چوبی است. برای نصب لیمنت هم، نصاب لمینت، اقدامات اولیه ای را پیش از شروع به کار انجام می دهد تا محیط کف برای نصب کاملا آماده و قطعات پارکت لمینت (که به آنها “تایل” گفته می شود) هم جهت نصب صحیح آماده شوند. این اقدامات عبارتند از:• نصاب لمینت بهتر است حداقل 48 ساعت پیش از شروع نصب، بسته های حاوی پارکت لمینت را در همان محلی که قرار است نصب شوند، بگذارد تا لمینت ها با دمای محیط کم کم تطبیق پیدا کنند. (برای نصب بهتر است اصلا عجله نکنید)
• کف را به دقت تمیز کرده و کاملا خالی کنید بطوری که هیچ چیزی (از قبیل، فرش، قالی، تکه های سنگ، چوب و غیره) در آنجا نباشد.

• اگر کف خانه با موکت یا پوشش هایی از این قبیل پوشانده شده، باید جدا شود. ولی معمولا نصب پارکت لمینت بر روی سطح کفپوشی که روی آن از سرامیک، سنگ و حتی چوب پوشیده شده، مشکلی ایجاد نمی کند (البته به شرط سالم بودن و صاف بودن سطح بیرونی آن)
• با وجود مقاوم بودن جنس پارکت لمینت، برای جلوگیری از نفوذ رطوبت و اطمینان صد در صد از کیفیت کار، بهتر است زیرسازی برای کف زمین صورت بگیرد و پستی و بلندی های کف را (با موادی مانند سیمان یا ملات) برطرف نموده و سپس بعد از اطمینان از صاف بودن آن، با لایه ای از فوم یا فویل پلاستیکی پوشانده شود. این مرحله اهمیت زیادی دارد به خصوص در مناطقی که درصد رطوبت در آن زیاد است. به این بخش از کار معمولا زیرسازی لمینت گفته می شود.
• بعد از انجام مراحل فوق، تایل های پارکت لمینت ها نصب می شوند. برای نصب آنها باید با استفاده از اتصال  “کلیک” های (که در واقع برجستگی ها و فرورفتگی های حاشیه های کناری لیمنت است) آنها به یکدیگر، آنها را یک به یک به دقت با زاویه 45 درجه در کنار هم قرار داده و به آرامی با کمک چکش این اتصال محکم می شود. 

معمولا نصب پارکت لمینت به سادگی انجام می گیرد و یکی از مزایای آن این است که می توان در صورتی که فرد بعدا بخواهد از آن محل اسباب کشی کند، قطعات پارکت لمینت را جدا کرد و به محل جدید جهت نصب منتقل کرد. 
اغلب تایل های لمینت (که به شکل مستطیل هستند) را به موازات یکدیگر و در مسیر نور قرار می دهند، که این کار موجب دوام بیشتر و زیبایی کفپوش می شود. 

و سرانجام اینکه مراحل نصب پارکت لمینت بطور خلاصه در شکل زیر نشان داده شده.